Polska szachownica

W dniu 15 listopada 1918 roku powstał znak biało-czerwonej szachownicy – symbol polskich sił lotniczych, wsławiony w późniejszych latach przez polskie dywizjony, choćby podczas walk o Anglię w czasie II wojny światowej.

Twórcą symbolu polskich lotników jest porucznik Stanisław Stec, który, biorąc udział w walkach polsko-ukraińskich o Lwów w 1918 roku, miał za zadanie wykonać lot z meldunkiem z Lwowa do Warszawy. Lotnik miał do dyspozycji samolot wojsk austriackich, z zajętego przez Polaków hangaru z maszynami wojskowymi, z namalowanym na kadłubie herbem Monarchii Austro- Węgierskiej.

 Rzeczpospolita Polska, po 123 latach niewoli, właśnie odzyskała niepodległość. Pilot nie chciał wykonywać lotu samolotem ze znakiem zaborcy, w noc poprzedzającą wylot zamalował więc austriacki herb biało-czerwoną szachownicą. I takim samolotem wykonał lot do stolicy kraju.

1 grudnia 1918 roku Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wydał rozporządzenie, w którym zatwierdził biało-czerwoną szachownicę jako znak samolotów wojsk polskich. Znak biało-czerwonej szachownicy, po pewnych modyfikacjach (wprowadzono m.in. obwódki, zmieniono kolejność pól), do dziś jest symbolem polskiego lotnictwa.